piątek, 23 października 2009

0,39zł*













*sugerowana cena detaliczna.

Jednakże, czy naród tak inny od wszystkich i starający się zachować tę własną odrębność i tak biednie zniekształconą przez imigrantów, sugerowałby się? W rzeczy samej nie. Jestem zmuszony więc w swym wewnętrznym rozdarciu pomiędzy babcinymi słowami "pamiętej, odżywiaj się", a ciężkim, sapiącym głosem ojca w chwili dysputy na temat finansów domowych, skłaniać się jednak w stronę starszej, rozsądniejszej zdaje się rady i wykładać pośrednio z pocket'a ojca 59 pensów za jedno plastikowe...pudełeczko czy cokolwiek jogurtu. I 12 zł na oko w przeliczeniu za 2 jogurty i parówki w pack'u. Ale czy warto?

Idąc ulicą usłyszeć "you alright mate?" jak za dawnych, dobrych Tiagi lat, ale tym razem z ust Ali'ego z Chiltern Estates, który załatwił mi dziewczęce firanki do pokoiczku. Zostać w koleżeński, żartobliwy i wyimaginowany sposób postrzelonym z palcy z drugiej strony ulicy, za sprawą ubranego w harlem grubą kurte choć jest piękny, ciepły dzień, sąsiada. Który uczynił to ze szczerym, współlokatorskim, radosnym uśmiechem uosabiającym inne przyjazne cechy naszych stosunków. Zupełnie niechcący wkroczyć w drodze do swojego domu na terytorium jednego z bloodscripsuk lokalnych gangów, a nawet pomiędzy grupkę, która właśnie wymienia się przeze mnie znakami swojej przynależności, co o mały włos nie kończy się strzelaniną + mną na linii ognia tak jak na linii wymiany znaków, a wypadem do Mc'Donalds na burgera, przy czym ten z innego gangu nie mógł pójść, bo miał akurat coś w planach. Mając okazję wcielić się w teraźniejszego, samego dla siebie Mojżesza przed którym wielmożnie rozstąpiła się prawie w boski sposób jak Morze Czerwone grupa ludzi na przystanku, w postaci jednego człowieka, co grupą nie jest. W przyjaznym, dżentelmeńskim, mocno na wymarciu geście kłaniając się i wywijając ręką uprzejmie i uniżenie, starszawy już afroamerykaniny, swoją drogą osobliwy, zdawało się, że dał mi do zrozumienia, że droga wolna i mogę kroczyć mym lordowskim/ale przecież historycznie Serenissima Res Publica Poloniae krokiem naprzód. Usłyszeć od Irlandzkiego rzemieślnika mocno nieprawdopodobne i do cna uzasadnione niczym innym jak uprzejmością "naah, it's good to have you here guys" odnośnie całej Polonii na emigracji. Co jest tak bardzo nieprawdą. Nieumyślnie podsłuchawszy rozmowe sąsiadów tyczącą się opłacania drogiego przejazdu partnerki jednego z nich - 18 pfuntów - z Londynu do naszego apartamentu z wyimaginowanym basenem na leśnych tyłach ogrodu, zażartować, że w tej cenie mógłby nabyć sobie całkiem fresh t-shirt Nike w JD Sports. A usłyszeć od drugiego po krótkiej ciszy kontemplacji "shiaaat... a T shirt man.... khyyyy" tak jest, z akompaniamentem ichniego śmiechu blood (które to słowo jest bardzo ichnie i totalnie nowe dla mnie).





Dziś naprawdę sądzę, że warto. I Ci z rodziny, którzy nie płacą za moje utrzymanie tutaj, też tak sądzą.

czwartek, 8 października 2009

The Happy Wunderbaum no nie wiem





To mógłbym być szczęśliwy ja (w sensie SupersumCZEMUNIE?)...wyraźnie angielski, niedojrzały fizycznie i w świetle prawa, tak zwany dzieciak, co jest odrobinę zaskakujące bo przecież tu dzieci dojrzewają na tyle szybko, że pomijany jest w ich rozwoju okres owego dojrzewania, iii grający w Premiership pomimo tych wszystkich być może niekoniecznie i niesłusznie noszących nazwę "wady" wad. Pomyśleć, że z mocą Pańską to mogłem być właśnie ja. I to ja mogłem pochodząc stąd, z samozwańczego zagłębia cywilizacyjnego rozwoju szanującego pewne pierwiastki tradycji posiadać w swojej garderobie z zakresu dolnego okrycia wierzchniego jedynie krótkie spodnie . I sprawiać tym samym podczas wyjazdu do byłego RFN wykrzywienie buzi pewnej niemieckiej mademoiselle, czy też nawet bardziej damen w smutnym grymasie bólu i odwołując się do słów mojego dobroczyńcy, czyli ojca, popularnej teraz postawie jaką jest empatia, empatii, w chwili gdy ten szokujący, nieżyciowy a jednak taki w innym znaczeniu detal wyszedłby na jaw.
To trochę na opowieściowych faktach autentycznych z autorytatywnego źródła pedagogicznego pod postacią niemieckiej nauczycielki języka angielskiego. From back in the days...

Zadziwiająco mimo takich przykrych tragedii, miszmaszowo i wcale nie w nawiązaniu, mam tu Polską, złotą jesień naprzemienną z obecną krajową(PL) pluchą. To z lekka zabija moją ojczyźnianą tęsknotę. Z przyzwyczajenia zaczynam już zapobiegawczo za nią tęsknić, zanim jeszcze rzeczywiście znika.



Książkowo pisząc na koniec garstkę wdzięcznych słów, dziękuję jednej z ostatnich, a było ich noo co najmniej grubawo klika, latarń, latarni morskich (choć wyjątkowo niewysokiej) za to, że całkiem zaskakująco zaświeciła w te moje angielskie mgły, które sobie świadomie i kontrolowanie w środku samego siebie preparuję. To taki wzruszający moment złotejjesienipolskiej-a-like dnia.


I przez cały ten czas głęboko zastanawiała mnie pomysłowa wariacja artystyczna na temat 'wesołego tułacza' w postaci angielskiego, młodego dżentelmena w dysproporcji , który wśród padającego na jego zdecydowanie wątłe w naturze, ale nie na malunku plecki wzroku rywali i tysięcy zgromadzonych, rozmytych w ekscytacji futbolowoalkoholowej biegnie z najserdeczniejszym uśmiechem aby utulić właśnie Ciebie...

"ej czemu?"

niedziela, 4 października 2009

Masz tu kaduceus, chwyć! (bez Rządź!) Mąć nim wodę, mąć!

Mamy tu tak mi się zdaje do czynienia z inwersją czasową, która to wypływając z mojego lenistwa wprowadzić mogła pierwiastki zamętu, dezinformacji i błędu.W ich pułapkę wpadł Slajmiusz zmuszając mnie tym samym chcąc nie chcąc, ażebym to wreszcie przysiadł i nakreślił moją obecną sytuację emigracyjną.

Już poprzedni, a nawet ten jeszcze wcześniejszy post odrobinę wyjaśniają w jakim to ghettocrime położeniu się znalazłem. Sprzyja temu jak najbardziej nazwa ulicy, mocno nasuwająca mi na myśl brooklyńsko-harlemowo-queensowe nazwy ulic, często padające w raps trackach, albo przynajmniej w Brand Nubianowym - Straight off da head, który to już cytowałem.

Mój uroczy choć odrobinę surowy dom, jest więc moim pierwszym prawdziwszym od drewnianego i nie zapominajmy cuchnącego baraku domem wygnańca z wyboru. Z dość nowoczesną, choć wadliwą łazienką do czego zapewne przyczynia się fakt, że jakimikolwiek awariami, a idąc tym śladem pewnie i całym montażem wod-kan zajmują się pakistańczycy. Bo u nich wszystko zostaje w rodzinie i z tego powodu hydraulik jest pakistańczykiem, firma pośrednicząca w wynajmie domu zatrudnia samych pakistańczyków, naturalną koleją rzeczy będzie więc fakt, że właścicielem jest nie kto inny jak pakistańczyk, taaaak samo jak jego sąsiad jest i sąsiada sąsiad ii mojego sąsiada sąsiad(bo właściciel jest moim sąsiadem ale to nie zmienia faktu,że) hydraulika sąsiad i pewnie jego inny hydraulik też. Wczoraj w drodze do domu wyśmiewały mnie również nie wiem z jakiego powodu :( pakistańskie, małe, pseudourocze z daleka bo to dzieci ale jak zauważy się, że pakistańskie to już nie, pakistańskie dziewczynki. Natomiast Anglia faktycznie jest mocno osadzona w tradycjonalizmie, który choć widoczny, oczywiście silnie miesza się z nowoczesnością i takowym podejściem do życia. Niemniej jednak, w nastowieczny sposób w większości jak nie we wszystkich domach, z łazienki poprowadzona jest rura do rynny, która to odprowadza zużytą wode wprost na angielską ulice. Czyż nie przypomina to ucywilizowanej wersji wylewania pomyj wiadrami z okien?

Mimo to budynek jest nawet możliwy. Możliwie fresh jest wręcz. Wygląda na niedawno wyremontowany, z umeblowaniem końca lat 90tych, co jest miłą odmianą wśród większości wynajmowanych (dla studentów,biedaków rzecz jasna) house'ów, zazwyczaj mocno osadzonych swoim wystrojem wnętrza w latach 80tych. Co jest modnym oldskulem, ale raczej niezbyt przyjemnym i pożądanym.

Sprawa reszty mieszkańców tego miejsca, innych niż moja skromna, biała osoba zamieszkująca najmniejszy pokoik narażona tym samym na największą dyskryminacje wygląda następująco - jest tej wesołej gromadki trójka reprezentująca grupę etniczną afroamerykanin. "Taaaak jest..." chciałoby się zacytować osobliwego emigranta zamieszkującego Stany Zjednoczone almighty, który to dawał mnie i kilku innym kawalerom i nie tylko, wiele radości w tym roku poprzez jutjub. Pomimo poważnej rady znajomego "tylko nie mieszkaj z murzynami, oni pachną inaczej i najgorzej się z nimi mieszka" z czym częściowo się zgadzam (pierwsza część), pomieszkuję właśnie z nimi, tak jak się na to zapowiadało. Paweł i Gaweł zostali już uprzednio scharakteryzowani przeze mnie pod względem swojej wrażliwości na muzyke. Są true, są ziomsami. Niewiele trzeba dodawać. Jeden z nich ma 3 tatuaże: ze swoimi inicjałami, imieniem mamy oraz wujka. Także no jokes z nim. Choć przecząco w stosunku do swojego zewnętrznego wizerunku, jest bardzo miłym młodzieńcem i przybijamy razem true żółwiki, aiighhtujemy, cool'ujemy i te inne bro. Drugi nie dał się przekupić komplementami typu "ej, kibicujesz Chelsea, spoko, słyszałem o nich", "fajne buty". Trzyma dystans i jest mniej koleżeński. Nie pożycza hantli tak jak Gaweł. I to on agresywnie nuci rapsy. To również on opuścił kiedyś łazienke z włączonym prysznicem, skłaniając mnie do dziwnych podejrzeń o jego upodobania naturystyczne. Po zgłębieniu sprawy, tj. wejściu do łazienki która okazała się pusta, w oczy rzucał się nie wyłączony prysznic. Raczej schematycznie pomyślałem, iż jest ignorantem co ma wyjebane, nie pozuje na takiego jak ja, jest true i ma wyjebane naprawdę - nie będzie tu kuureewa zakręcał wody. Okazało się, że prysznica nie da się wyłączyć i w chwili gdy właśnie to sobie uświadamiałem, zjawił się Paweł. Z przestraszoną, zmieszaną miną dziecka (czarnego ma się rozumieć) oznajmił "ej, no właśnie nie da się tego wyłączyć". Także Paweł, jednak poniekąd czujący się częścią wspólnoty, która zapłaci za wode rachunek w przyszłym miesiącu, przyszedł i ukorzył się, przyznając, że nie potrafi wyłączyć prysznica aka zepsuł go, zresztą pewnie niechcąco czemu się w ogóle nie dziwie (sam chyba popsułem odkurzacz, zwyczajnie odkurzając pokój). I przez ten piękny gest z jego strony prawie zapomniałem, że jest true i ma trochę wyjebane albo się spłoszył i zostawił rozpieprzony prysznic żeby się beztrosko, hipnotycznie lał do momentu aż...nie wiem jakiego momentu, aż chyba ja, syn hydraulika zstąpie się zjawie i załatwie wszystko po męsku.

Taki to właśnie Paweł.

Pozostaje jeszcze młoda dama, która uczęszcza razem ze mną na studia, ściślej - kształci się na tym samym kierunku. To typowa diva (co nie jest wcale takie negatywne, raczej osobliwe), przed którą można poczuć respekt kiedy się na kogoś pogniewa. Wtedy otwarcie jest miła a trochę klnie jedynie za plecami i jest to skierowane do świata, na pewno nie do danej osoby. Jeżeli natomiast sprawa tyczy się bardziej bizniss'owego stuffu, wykrzykuje radośnie "I know my fucking rights, I'm a law student, I'll smash your face you fuck, you and your pakistani family can't do me shit, bring them all, you ain't doin me shit, I know my rights", tak jak to ostatnio kiedy doszło do małego nieporozumienia w wielobranżowym sklepie prowadzonym przez oczywiście pakistańczyka. Taka to nasza perełka, trzymająca piecze nad porządkiem i w ogóle jak to kobieta w domu. Kiedy jej nie ma, tak jak dziś w weekend, poza tym, że boje się poruszać po mieszkaniu ze względu na Pawła, Gawła i tego co siedzi w ich tych główkach ghetto, czuje się naprawdę świetnie.




Po 50p ozdobniki na ściane z lat 85 i 90 (których za cholere nie mogłem przeczytać, mają tylko fajne okładki), ażeby to funky (choć nie wiem czy to odpowiednie słowo)
wisiały mi na surowych ścianach, zdobiły, weseliły, urozmaicały oraz nad turntable'ami natchnęły niby rzecz jasna od czasu do czasu.
(Na okładce Superboya widnieją słowa "Big man on campus" - typowy ukłon w moją stronę, cały ja z zeszłego roku).



Pakistański hydraulik przyszedł na robote ze swoim dzieciakiem co tak bardzo przypominało mi małego mnie... i wszyscy wesoło w żartach zawsze twierdzili, że się szkole na następce i że dobry ze mnie pomocnik, na co mój ojciec za każdym razem przecząco kręcił głową. Nie dziwie mu się, pakistańskie dziecko przynajmniej lubiło nosić śrubokręty. Ja się ich brzydziłem.
Choć pewne instynkty w chwili kryzysu pozostały i szukałem głównego zaworu, żeby uratować nasz budżet w tym miesiącu przed apokaliptycznym, niekończącym się laniem wody z prysznica.




Niczym ułańska, lecz z tą różnicą, że pakistańska fantazja, któregoś z sąsiadów. Lub też podczas szukania małżonki/małżonka, hołdowali nie przeciwieństwu a podobieństwu. Ja wciąż się waham co lepsze.


Wóz duży pokój przed rozładunkiem, truly gościnny. Tu Wy wszyscy anonsujący mi swoją wizytę będziecie squattować tak jak ja ostatnio miałem przyjemność, w nieco gorszych warunkach.

Widok z okna zawszespoko. Wschody, zachody, słońca, księżyca, wszyyyystko.


Na koniec streszczenie pewnej obserwacji, jakiej się dopuściłem - pretensje mojej mamy tyczące się głośnego słuchania muzyki w pokoju tracą teraz absolutnie jakąkolwiek słuszność, są bezpodstawne, to oszczerstwakłamstwa i szczerze powinna posiedzieć tu w tym domu ze mną i moimi sąsiadami jeden dzień. Słuchanie tak zvolume up'owanej muzyki, przy zamkniętych oknach i nie w aucie a w pojedynke, samotnie w pokoju tj. antywoźliwie - zwyczajnie traci sens. Alee nie wszystkim brak sensu przeszkadza, niee. Bo trzeaaa być true, a to ma sens. Word.

Straight down on Flatbush ave. Some of the streets in brooklyn'll make you laugh

"HHERE WE GO AGAIN UHH", czy też "SHIT!" i inne, gniewnie brzmiące słowa, które wydobywają się z czarnego, zachrypniętego, młodocianego i powtórzę gniewnego gardła sąsiada z pokoju obok, wpływają na moje silne przeświadczenie, że XXXXX Avenue (gdzie mieszkam) to naprawdę true crime ghetto style lifestyle część miasta i najbardziej taka true hyphap crime'owo ganksta mojego życia. Bardzo mocno rzutuje to na mnie w ten sposób, że chłopak z bloku mojego pokroju dostrzega w jak olbrzymim stopniu biedorapsy osiedlowe są osiedlowymi biedorapsami (i to wszystko co z nimi powiązane jest również biedo), mając możność obcowania z tak wykwintnymi pod względem bycia true to the game osobnikami jak ten ów wspomniany, grający rapy 24/h na piętrze domu, jak i ten grający rapy 24/h na parterze. Mam tu takich rapsowych Pawła i Gawła.



I już nie będę miał dość przebrzmiałego "you alright?". Od dziś będę miał dosyć "yo" i "aiight". I bycia true...

wtorek, 29 września 2009

As I come back like this ahhh



W zanadrzu posiadałem jeszcze mnóstwo innych, pasujących tytułów, które to podkreślałyby, a czemu nie - uroczysty w teorii bo w praktyce za grosz w ogóle nie moment powrotu w okolice, gdzie podstępnie grasuje, można by zacytować wręcz "lata w majtach" jak chłopcy, podstępny, zgryźliwy jak ja i niemiły plus115 numer. Większość z tychże uleciała mi jednak z głowy, poza kilkoma brzmiącymi następująco: Back to black; Still in the game but I'm switching the team; Powrotna Bossa Nova; Back the fuck up you better back the fuck up, The funk's my only issue,
I bet your mama miss you;
back/front, Front to the back, Backflip, Backspace, Backdad ... iiii inne, które naprawdę sobie upodobałem, lecz mając już ten pro dojrzały wiek od miesiąca usprawiedliwie nim moje wstydliwe luki w pamięci o których to wspomniałem już powyżej.

Na ten moment nie spotkało mnie zbyt wiele ciekawych jak to tu przecież zawsze hehe RACZYY historii, nie. Mój powrót był/jest/to powrót dość chłodny, bezeomocjonalny, w ostateczności określenie go słowami "z mieszanymi uczuciami" lub też schludniej, czy przejrzyściej w moim odczuciu, ale niepoprawnie wpasowując go w zdanie "miałem mieszane uczucia" również wchodzi w spektrum pasujących określeń.

I choć mój pro squatting tak popularny w tymże kraju i wśród rodaków w tymże kraju o ile mnie dojrzała pamięć nie myli, stoi na tak wysokim, wyrafinowanym w gruncie rzeczy pro poziomie, że squatuje w zamieszkałym domu, to jestem zmuszony odnaleźć uczciwie lokumuczciwe lokum(zamieszkałe przez uczciwych ludzi, co kłóci się z perspektywicznymi lokatorami grupy etniczej - afroamerykanin, w liczbie 3).

Jako totalnie nie-bonusowe-bonusy, spontanicznie i bez przemyślenia do którego się nie kwapie, postanowiłem dodać dwa szkice zeszłorocznych postów, które nie ujrzały światła dziennego zapewne z powodu tak późnej pory, że wypadało zjeść obiad po tym jak wstałem w środku nocy. Do których to nawyków mam przyjemność powracać... Choć ten rok nie oznacza, lub też właśnie oznacza totalnie innego Supersumaczemunie? Niewyraźnego, zmęczonego iii na początku swej wędrówki, flapjackowo to ujmując "przygody! mwahahwhhaheaaahaha".







Zmieniłem zdanie.


Nie będzie bonusów.
A post jest ciut wyautdejtowany z racji braku stałego dostępu do internetu i sporych, szybkich, miło łechtających moje samopoczucie zmian, które jednocześnie wychwalają jednak gdzieś tam w głębinach ukrytą zaradność. Wypada więc oczekiwać kolejnych wpisów, Supersumczemunienieinaczej!










Miejsce squattingu pro powyżej.

środa, 3 czerwca 2009

Remanent ogólnie

Typowa raczeyy bezemocjonalna notka informacyjna:

Remanent - choć nie wiem czy to dobre słowo, nawet chciałem je skombinować z życiem, ażeby powstał remanent życiowy - tu na wyspiewanglii... ale to złe słówko zdaje się być, wszakże w jaki sposób podciągnąć zabiegi inwentaryzacyjne: zbadanie faktycznej ilości towarów posiadanych przez przedsiębiorstwo, a następnie uzgodnienie tego stanu z ilością wynikającą z odpowiednich dokumentów takich jak faktury etc., pod metaforę życia? Prędzej można to powiązać z moim pakunkiem dorobku wygnańca w kilka pudeł i przeprowadzką, a więc do pewnego stopnia faktycznym remanentem z pominięciem faktur.


Do tego jestem tymczasowo bezdomny na tą chwilę, ale! niektórzy są bezrobotni i kuzyni przywożą im herbatkę kenijską. W gruncie rzeczy nie przejmuję się niczym zawsze spoko.

Także tutaj wakacyjny remanent niby mimo wszystko odczytuj jak chcesz, najlepiej powierzchownie, że to ładnie brzmiące, estetyczne słowo...wakacyjne na wakacje.
Natomiast farewell dziwni przerysowani ludzie bardziej ode mnie, farewell dziwne sytuacyjki, farewell dziwny zasikany kibeluu, farewell śmierdzący w rogu kupą pokoiczku, farewell borsuku (i przepraszam Cię najmocniej za wszystko), farewell całe to chore, przenajosobliwsze miejsce, które z plotek ma się przeistoczyć w ośrodek spokojnej starości (rzecz jasna o Xkrotnie lepszym standardzie). Mam nadzieję, że starcom będzie tu śmiesznie jak i mnie było. Przebrzydle oklepanie mówiąc - wyczekujcie kolejnej serii dziwnych "przygód" totalnie nie przygodnych, ale tak się mówi, waszego ulubionego (prawda?:() Supersumczemunie? bohatera .





A ja powracam na dzielnie elo.









Jeszcze na koniec irracjonalny bonus zdjęciowy (na który właśnie się natknąłem facebook'owo):


Można podciągnąć pod modne "dla wszystkich hejterów kurwaa" - (skwitowane z mojej strony innym zadziornym, nastolatkowoinietylko niby cwanym "pfff"), albo zwyczajnie zawiesić oko czy cokolwiek...

czwartek, 14 maja 2009

Nie wyyyj...de

Cały czas czuje polegające gdzieś w moim mikroskopijnym żołądeczku wielkości piąstki i to zapewne małego dzieciaksa (który swoją drogą daje ciotkom przepiękny pretekst do użalania się nad moją chudością, kiedy ja jestem tylko szczupły-ektomorfik jak to trener Patryk P. mi wyłożył) resztki wczorajszego omleta/tu (dobre słowo zapytanie do Miodzisława) w finezyjny sposób polanoposypanego pseudo sosem w postaci pokrojonych korniszonów. Że to niby nie sam suchy omlet był, taka iluzja dla umysłu. Ale trochę nie dałem się oszukać, a mój żołądek chyba się ciut zniesmaczył tym faktem i próbą dokonania podstępnego aktu. Myślę, że to również wina nierozsądnego szaaaaleństwa jakie wczoraj sobie zafundowałem. Mówiąc w stylu mamy kiedy się przewrócisz "no i czego się przewracasz do cholery?", nie wiem co mi strzeliło do głowy do cholery żeby zjeść 4, a naciągając 5 posiłków wczorajszego dnia.

Poza tym, przy końcu roku każdy wymięka i ma wszystko w dupie. Nikogo nie stać na bardziej absurdalny czyn. Choć ktoś nie wycofuje się z obsikiwania kibela( i w pewnej chwili naprawdę stwierdziłem, że to mogę być ja), to "idzie" się przyzwyczaić ...eee zaś? (nie rozumiem ciągle "zaś" ludzie z zachodu). Tylko najbardziej gówniane głowy z campusowego personelu na koniec uraczyły zapewne najbardziej świadomie i dotkliwie mnie, próbą ewakuacyjną budynku. Znowu moją pierwszą reakcją był do cna okropnie spanikowany okrzyk trochę w stylu niespodziewanej i totalnie znikąd dziwnoty głosowej Korka, którą trudno oddać w słowach, więc można sobie wyobrazić jak jest dziwna. Generalizując, obrazuje ów okrzyk powtórzona wielokrotnie litera "a" zdelay'ophasingowana czy też podobnie jakoś. No bardzo dziwna. Do tego zwinąłem się w kłębek i chwyciłem dziwnie głowę. Taki widok jak kopiący kopie kopanego. Ja jestem ten kopany kłębek. Ale jestem dumny z mojego genialnego tłumika skleconego z papieru toaletowego do tego pierdolonego czerwonego, alarmowego głośniczka. Papier toealetowy jest wszechstronnie bardziej przydatny niż szwajcarski scyzoryk. Druga dumna sprawa - rozważałem możliwość pozostania w pokoju, bo w razie co można skoczyć oknem, a w między czasie ładnie ubrałem skarpetki, spodnie, bluze i ładnie powoli wydreptałem przed ładnie DOMniby ładnie, jak bohater, ostatni, jak kapitan statku, jak nonkonformista, najlepiej po prostu z klasą, ostatni wyszedłem.

Do kuriozalnych kaczek, doliczam dziś kuriozalnego z komedii człowieka. Przed paroma chwilami przepięknie rozładował napięcie w ten sam sposób jak to robią kaczki, kiedy przeszedł za moim oknem. On jest mega swoisty, grubszy, do cna pocieszny i zawsze nosi okulary przeciwsłoneczne a la Edgar Davids z pomarańczowymi szkłami. On nosi je czy słońce, czy deszcz, dzień czy noc. Wiem, że coś z nim nie tak, ale napięcie rozładowuje przejściem za oknem pierwsza klasa profesjonalnie-filmowo.

Gej co sam widziałem, wyprowadził się (w sensie to widziałem), więc koniec z "a olrajt", czułymi powitaniami etc. W sumie, jak na soulmate'a za jakiego mnie uważał, to pożegnał mnie z dupy. I zamiast ze mną zamieszkać, zamieszkał ze swoim innym kolegą. Kto mnie będzie teraz codziennie podpytywał czy znalazłem sobie, chyba przez noc na śpiąco dziewczyne? Kto zalotnie zaczepiąjąc mnie w dziewczęcy sposób na korytarzu uczelni pobiegnie przed siebie powtórnie zalotnie się za mną w dziewczęcy sposób odwracając ryzykując wpadnięcie w coś przed sobą? Borsuków też nie ma, ale tak jak podejrzewałem - nocne skrobanie w ścianie ustało kiedy Tiagi opuścił lokal. Wiedziałem, że to on skrobie, wiedziałem to! Pozostaje nierozwiązana kwestia... po co on to ściany poskrobywał?

Jednakże dziś patrze krytycznie na praktycznie wszystko i cwano w myślach mówiłem do każdego "bueee nienawidze Cię buee", ale moja prawdziwa natura ujawniała się, kiedy przyszło zamienić z kimś słówko i Supersumczemunie? czyli ja! był miły... albo więc jestem fałszywy, albo naturalnie miły z urodzenia-wychowania, predestynacja w odniesieniu do charakteru czycokolwiek.

Na koniec nasz klient nasz Pan totalnie z dupy random pack zdjęciowy wedle sugestii, zażalenia, domagania się Bettiny:



Generalnie tam gangstera wchodziła do klatki a w tle Ludacris leciał...no i z wajbem popłynąłem ghetto ujęcie chcąc uchwycić. Nie wyszło. Breezery babskie obciach zabiły ghetto.


W sumie nikt nie wie jak to tu wygląda. No to miasto tak wygląda. Dokładnie to co tu - nie.


Mogę miche budyniu zrobić każdemu bo umiem, a z 0,5l mleka nie potrafie i tak sforsować sam.



To przecież 3 pierwsze litery mojego imienia! Na dodatek funky czcionka - na pewno nie z dafont.com


Nie widziałem bardziej odrzucającej tandety wyprodukowanej zapewne w takich samych warunkach jak jeansy w indiach produkuja wyzyskiwani w kuckach czy...no taka smutna scenka każdy pewnie widział :( zdjęcie nie oddaje wyblakłego, prosto z fabryki opakowania oraz najniższej jakości tekturki takiej jak środek rolki papieru toaletowego, lub też gorszej.



Ahahah...ej gruby znowu przeszedł w okularach :( jaki fajny...