hihihih...Sawka!

Najpodlejszy, najbardziej przebrzydły, cuchnący cwaniactwem jak bezdomni brakiem domu i tanim perfumem cwanych lizodupków (generalizując), w związku z którym rok później, choć powinien już dawno nadejść tego kres, ciągle nachodzi mnie mocny wkurwek - pseudo cudownie uroczy skrótek mojego liceum "Sawka". Nie wiem sam co skłoniło mnie by zajrzeć do "kącika" mihih "dyskusyjnego" mihi tegoż mojego liceum. Sama przokropnie zdupy przyjazna nazwa determinuje faktyczną nieprzyjazność tego miejsca. To, że jest to ta a nie inna szkoła determinuje jego nieprzyjazność. Niezaprzeczalnie to, że ja to ja - determinuje jego nieprzyjazność w moich oczach. Spotkało mnie tam jedno z największych, prowadzące do parsknięcia(a to dużo!) w akcie zażenowania kłamstwo życia:

Dumnie widniejące nad głowami w korytarzu głównym motto szkoły - "Każdy uczeń posiada wiele talentów, ta szkoła pomoże je odkryć i rozwinąć"gównoprawda.

Bo akurat to co można nazwać talentem innej formy niż wkucie dużej ilości materiału na pamięć i sięgnięcie po x miejsce w x olimpiadzie ( i tak osoby które to czynią, zawdzięczają wszystko raczej sobie - nie szkole), jest genialnie duszone w zarodku. Subiektywnie tak jest.

Ja jestem zmarnowanym, wszechstronnie utalentowanym, chodzącym, jednym, dość wysokim a wielkim w innych kategoriach talentem :( Kiedyś takie awantury o to! robiłem mamie w domku z racji tej, że codziennie musiałem się natknąć na ten pierdolony napis nad głową(choć faktycznie było tak, że zauważyłem go pod koniec trzeciego roku no ale! skoro już koloryzuje...).


Co do większości ludzi hejtowanych przeze mnie przez 3 lata i powracając do głównego wątku:

Niemniej jednak bardzo uroczo, jakaś absolwentka roku 2002 założyła sobie osobny temat w którymś z działów kącikamihihzdupnydyskusyjnego i skopiowała go by stworzyć tym samym dwa takie same tematy, o zupełnie identycznej treści, co rzecz jasna zapewne miało na celu wyróżnienie tego, jej...tego co chce przekazać w tym całym gąszczu innych, może warto nadmienić dwóch innych tematów. A treść jego wyglądała następująco:

Wzniosły, obiecujący co najmniej zabijającociekawą historię i kręte scieżki losu temat..:
"moje losy :)"
(jak gdyby wszystko po wyczerpującej, bliskiej poddania się walce z życiem kończyło się radosnym finałem end happy z cyklu i... prawie!)

------------------------------------------------------------------------------------------------

Moje losy :)

Ja skończyłam Sawcicka 5 lat temu, pozniej Politechnika Świętokrzyska a teraz sobie pracuję.Pozdrawiam wszystkich zdających mature w 2002 roku, w szczególności klasę A i Panią XXXXXX

------------------------------------------------------------------------------------------------

W sumie to piękne!

Nie grzeb noskiem pod oknem mym panieneczko

Wczoraj pod wieczór plułem z okna borsuka. Dobra rozrywka, pomocna aktywność pozwalająca na gładkie wślizgnięcie się w nowe realia. Nowe/stare no.

Dziś pewnie też przyjdzie.


Debilec.

Bonifacy Pan Król kracy

Ahh no bo fajerwerki biją za oknem,+115 bije drzwiami i oknami ze swoim niezmiennie promocyjnie totalnie zwyczajnym roamingiem, "policja!biją!" bije, rozniosło się najwyraziściej, iż to...albo któż też najwidoczniej kto powraca na swe włości ha ha ha! Ale Król Pan...M aka Supersumczemunie bo przecież nie zdradzę Wam wszyscy moi znajomi którzy wiedzą jak mam na imię, jak mam na imię (bo JaRzuś rzuci się z oskarżeniem o zapędy bycia Supersławnymsumemczemunie...a pamiętaj, i dla mnie też ogórki pachną pasztetem pozdrawiam). Za ścianą od niedawna harcuje, a od zawsze, czyli też niedawna, nie wiem co.

Tu wtrącenie-pauza z wytłumaczeniem, pewnego rodzaju przestrogą też można by rzec...że w dużym stopniu, tak, będzie lirycznie i melancholijnie i z naciskiem na mnie. Jak to w czasie powrotu. Już się powoli rozpędzam tymi harcami zaściannymi...ale po królewsku wróciłem, po królewsku już do miasta królilów wjeżdżałem niby spóźniony na samolot, a jednak nie a po tym znowuż faktyczne już spóźniony. Zmusiło mnie to do tak totalnego nie bycia sobą, musiałem się wryć w kolejke co przecież jest no upadkiem moim silnie umoralnionego człowieka, zwracającego szczególną, wręcz to taka nadgorliwość jes, uwagę na wszelkie przejawy uprzejmości w społeczńestwie. Rzecz jasna - ja orędownik najwyższej klasy tegoż. Lecz po kolei z królewicza życia:
1. ominąłem 50 minutową kolejke do odprawy celnej w 15 minut
2. w popłochu, filmowo gubiąc po drodze klucze, dokumenty, to pada wszystko na ziemie jest szał niby z gracjąalejakiśbałagan! czas się zwalnia ale jednocześnie płynie szybciej ktoś przechodzi a ma przyklejony kawałek papieru toaletowego do buta ja to w skundzie zauważam, wyciągam wniosek pewnie odwiedzał ubikację, ktoś z boku biję brawo dla żonlgera, małpka idzie za rękę i mówi "kaa, kaa" iii i w euforii wracając po nie a wszystko pod presją czasu dowożą mnie pustym, własnym praktycznie autobusem do samolotu, wraz z jakimś młodym człowiekiem o wschodnich rysach twarzy, a co za tym idzie... sługalczych, pewnie on - gift dla mnie
3. jako ostatni, najważniejszy zajmuję miejsce na pokładzie, centralne miejsce w samolocie - trójwymiarowo centralnie(rząd, fotel w środku), po prawicy błazen poczytujący populistyczną gazetę lokalną, ale co ważniejsze rubrykę "Beczka śmiechu" z dowcipem m.in. (bo podejrzałem mihih):
-Masz ładne zęby
- to po mamie
- pasowały?

Ów podstarzały człowiek autentycznie, głośno no i podkręślę poprzez powtórzenie z zastosowaniem jednak synonimu - szczerze, w sumie także serdecznie śmieje się z tegoż żartku. Na dodatek czy śmiał się, czy siedział chicho i osowiało - nie pachniał.
4. po lądowaniu komitet powitalny, sam podbiega, niby, że to jakiś tam survey rządowy ale podejrzanie łatwy...ba, w ogóle podejrzany, jakoś tak miło, etc. lecz co ważniejsze odchodząc, kiedy ludzie z którymi rozmawiałem słusznie mówią "goodbye", ja dumnie, trochę zarozumiale zarazem ze względu na w gruncie rzeczy pod nosem pomruk odpowiadam sam nie wiem z jakiej racji - "thank you" kiwając ręką tak jak to...po konferencji znana twarz czy też polityk cokolwiek mając w dupie dziennikarzy gwiazdorsko przymachuje i odchodzi ignoracko, zaledwie w połowie kierując w ich kierunku głowę.
5. Wybieram auto w postaci samochodu osobowego, nie zaś publiczny środek double decker transportu. Wchodzę do pomieszczenia powiązanego ze studentami i uczelnią, tam instruuja mnie, że po taksówkę to się dzwoni tym telefonem, on tam sobie wisi na ścianie sam - dla mnie - ekskluzif - modne słowo - ale taki naprawdę z szyldami, bezpośrednio na takse co dzwoni tylko do nich i ochrona mówi "specjalny telefon, podnosisz i od razu mówisz z firmą", więc biorąc to sobie do serca podniosłem i powiedziałem "halo"...i to zniszczyło mój dzień. Bo telefon nie tak jak by się mogło zdawać i mi się zdawało, nie działał na zasadzie dwóch kubków po jogurcie, sznurka i mnie wraz z kolegą po drugiej stronie natychmiastowo podnoszącym plastik. Najpierw musiał się wybrac numer. I taką mądra reprymende dostał Król od ochroniarza kaleczącego brytyjski język - "Ale najpierw...to musi się wybrać numer". Po co więc rzekłem pierwszy z nadzieją i radościąserdecznością "halo"? Tak w pustke i wszechświat...

Ubliżam i ujmuje sobie teraz jeszcze bardziej mówiąc o tym wprost i głośno, że taki jestem, tak zrobiłem, mam więcej czerwonych pryszczy. Ale tak trzeba manifestować prawdę...cytując reklamówkę soboty akcji w tvn, bo "istnieje tylko jedno dobro" czy jakoś...i tak nie rozumiem właśnie tej złotej, podkreślonej przez stację myśli.

Naprawdę mam więcej czerwonych pryszczy bo mnie jakiś preparat anty-na nie podobnież uczulił, ale zjednuję tym sobie ludzi. Coś niebywałego! I nie nie...to nie litość. Nie

Garnished

W trakcie dawnej, naprawdę dawnej rozmowy w kuchni z moją nieaktualną już sąsiadką o wdzięcznym imieniu "Pam, Pamela", nasuwającym znajomym płci męskiej "tej, duże ma cyce?" pytanie, dowiedziałem się, że mieszkańcy którejś tam części Afryki tj. zarazem tej części z której ona pochodziła, przywiązują wagę do niejako wizualnego smaku potraw(no kto by pomyślał, że(biedni) oni), tego jak są podane, ładnie ułożone i wygładzonowyniuniane na talerzu. Potrawa z reguły musi być "garnished".


Moje potrawy nie są. Z reguły nie są pewnie nawet obiektywnie pełnoprawnymi potrawami pewnie. Z czegoś względnie zwykłego i znośnego aka bez fajerwer potrafię zrobić coś zwyczajnie gorszego, nie używając przy tym żadnych specjalnych umiejętności. Ot po prostu tak się dzieje. Może to właśnie problem nie używania umiejętności:



W sumie obiektywnie nie jest źle. Choć ktoś chichotliwie wyraził przeciwne do mojego zdanie i zrobił zdjęcie, ostentacyjnie, a zarazem po cichu pozostawiając mi je w postaci jpega na pulpicie...

Snooze tajm

Co się okazuje, co się okazuje! Moja, jak to kawalerzy - odnoszę to słowo do raczej płci aniżeli stanu cywilnego - hej ho...tak, hej ho totalnie pozbawione sensu, ale jednocześnie nie wyrazu bo! się tyczy "mojej" o której nie skończyłem. Mojej "Frigidaire"...

Ona będąc jednocześnie nim, tj. czajnikiem, moja Frigidka tak jak to kawalerowie...rzy mihihhiśnie nazywają swoje auta na ten styl "Ewciami,Hondziami,......."eee...więcej rzeczywistych przykładów mi nie wpadło do głowy, no tam...cokolwiek,(ale dobrotliwie i przedziwnie bo nieegoistycznie zostawiam miejsce żebyście sobie sami w myślach wpisali przykłady i uczestniczyli nie wiem w jaki, ale ten sposób w moim życiu), tak czy inaczej wpadł mi pomysł by mój czajnik nazwać od jego nazwy właśnie Frigidka, w osobliwy sposób ujawniła swoje zamiłowanie do muzyki.

Po zagotowaniu się wody 2 razy odpukała mi tak odwewnętrznie w rytm bongosów z tracka Franka Strazzeri'ego - Cloudburst, który właśnie pogrywał w wacky głośnikach laptopsa.
Po prostu sytuacja fenomenalna!groteskowa,osobliwa, urocza! Jednocześnie w symboliczny sposób oddająca to, co się ze mną dzieje, ze mną podążającym w ślady Morrisa Howk'a z
"The Mohawks" (a oni to znani z kawałka "The Champ" który to jest...znany rym, znany rym tylko, że piosenka JaRzusiu)- którego sposób życia opisano jako "hermit-style life". Tak jest, sputelnikowiczowałem...ee..spustelnikowałem.
A czajnik to będzie mój Pan Wilson. Tylko z biedną, mało woźliwą, szorstką, nie wpadającą w ucho, nieprzyjacielską nazwą...

"W scenariszu napisano dialogi dla piłki, tak aby Tom Hanks czuł się swobodniej w scenach rozmowy z nią."

Napisze czajnikowi dialogi.

Kolejny przykład na zobrazowanie tego, co tu ze mną... - mój telefon spytał mnie dziś, czy włączyć drzemke po raz nasty, kiedy to jednocześnie wyświetlał godzinę 18 trzydzieści coś. To w połączeniu z odsłonięciem zasłon koło właśnie tej godziny z nastawieniem, że za oknem ciemna noc taka jak w moim pokoju przez ów zasłony, a po odsłonięciu okazuje się, że jest mega proper wiosna z zajączkami przebiegającymi zastokrotkowaciałą, intensywnie żywozieloną łąkę z uśmiechem na swoich zając twarzach kiedy to biegając zbierają stokrotki dla małych radosnych dzieci...które są gdzieś tam i czekają na bukiety, wianki od nich i jest sielsko...bardzo mnie dobija.

Poza tym, anglicy mają świetny sposób takich miłych, słownych dogryzek, jakie to my mamy w stylu "Ty....Ty chuju! HA HA HA...kolego Ty mój! :) kochany... :( ". Zazwyczaj zaczynają podmiotem "you"... tym takim "you, you...you!" z grubsza innym niż nasze, mocno przeciągniętymrozciągniętym, zastanawiającym się co za wiązke obrzydliwości z siebie wykrztusić lub też trwożnym, z obrzydzeniem, zmieszanym z małymi pierwiastkami zdziwienia i potępienia...mniej więcej takie coś. Później dopełniają słowami np. "brudny worku świństw".

Genialne.
I tak do cna angielskie kiedy połączone z ich akcentem.