No a generalnie tak nie jest i to ja wycieram przecież siusie z klapy i w ogóle...
Ponadto, debiutancko zrobiłem dziś naleśniki. Fajne, ładne, zdrowe, majowe hihi, żółte, co w tym wypadku oznacza zdrowe, a nie zawsze żółte oznacza zdrowe, ale tu tak. I wyszły znacznie lepiej niż pomidorówka. Wyszły naprawdę dobrze. Pomidorówka debiut za pierwszym razem nawet nie wyglądała jak pomidorówka. Nie przypominała jej pod żadnym względem. Ale nie przeszkodziło mi to w początkowym zdobyciu plus 5 do respektu obwieszczając wszystkim dookoła, że ją gotuje. Druga natomiast, wyglądała już jak pomidorówka. Nie smakowała jednak nadal jak pomidorówka. Za to dosyć sekretnie i irracjonalnie po przeleżeniu w lodówce jednego dnia...nabrała tego pomidorowopodobnego smaku. No i byłem nie ukrywajmy zwyczajnie i prosto kontent.
Zupa zakamuflowana dla zmylenia mojej własnej świadomości makaronem.
Dobry naleśnik 3 razy.
Wracając jednak do naleśników, moja mama nie mogłaby stać się osobą której imieniem można by nazwać serię kulinarnego programu "gotuj z Basią". Moja mama dając mi przepis, ogólnikowy i bardzo pro...czyli ogólnikowy, zakładający, że wiem to co ona, generalnie dała mi kiepski przepis. Stosując się do niego wyszło do dupy. Z pretensjami i żalem tłumaczyła mi później, że to tylko tak ten przepis...a to trzeba na oko, ona robi na oko, nie ma co się do przepisu stosować. Pytam się ja więc, po co mi przepis? I wskazówki w nim takie jak:
"musi osiągnąć gęstość gęstej śmietany"
zdają mi się odrobinę niejasne, nieoczywiste, nieczytelne i...nieprzydatne.
Kiedy dzwoniłem by na bieżąco radzić się podczas pichcenia, ojciec suchowato zasugerował, że za cenę rozmowy lepiej gdybym poszedł do restauracji, ale pamiętajmy, że ja wybieram tę "trudną drogę" zwieńczoną jednak przytłaczającym przeogromem satysfakcji. I taką drogę po Supersumowemuczemunie też polecam. A będąc jeszcze w kuchni stałem się podejrzanym nosicielem wirusa A H1N1 aka grypyświńskiej. Sąsiad kroczącyc łatwą, prostą drogą mikrofalówki spytał mnie jak tam spędziłem święta. Szczerze odpowiedziałem mu, że fajnie, ale przez tydzień byłem chory. I tu co naprawdę przedziwne, zareagował w totalnie sugestywny sposób milczeniem...krótkim które jednak wydawało się nienaturalnie długie, takie aaaa można zwariować bo ktoś w popłochu, podejrzeniu, przerażeniu i chęci "rzuć kamień w trędowatego" patrzy. A po tym ambiwalentnym milczeniu totalnie napastliwa i natychmiastowa reakcja - "ej ale jesteś zdrowy?".
Jak Boga kocham, wiem, że on myślał o świnskiej grypie. To było widać, biło od niego, uderzało po oczach, zastygł na chwilę w bezruchu bo to miał na myśli.
Natomiast zastanawiająco adekwatnie do godziny, duży borsuk o pewnych cechach kornika, który zazwyczaj pałaszuje w ścianie bądź też odwrotnie, jednak niezmiennie i co najważniejsze - pałaszuje w ścianie, totalnie gwałtownie, nagle, nieoczekiwanie przestał. Może dlatego, że chciałem go opluć. Mój ojciec dziarsko, bo siedzi w swoim domu x kilometrów stąd i nie w lesie nie tu, powiedział ostatnio w sposób jaki oddaje scenka, gdzie poklepuje mnie dobrotliwie po ramieniu w pół rozbawieniu i z lol żalem wymieszanym ze smutną bezradnością kręcąc głową: "synu, synu.... Ty debilcze :) on Cię...khyy, nie zje hehe".
Ale ooooo czego on mi nie naobiecywał! ...na przykład, że.... ... no sam nie wiem. Teraz zrobiło mi się przykro. Ale mówił, też... ....
Tak... w każdym bądź razie, skoro jest już tak rodzinnie, moja siostra obudziła mnie wczoraj brutalnie wyrywając z twardego snu o 10.00 rano mms'em. Jej córka pierwszy raz zrobiła siusiu do nocnika. Cała familia cieszyła się z tego..szczęścia i sytuacji, była wielka radość, euforia, święto, kopie zdjęcia jak mała siedzi na nocniczku w formie mms'owej, no szaleństwo grube.
To naprawdę popieprzona sprawa.
Podsumowując, nauczyłem się głośno i bez ogródek rozmawiać na temat dużych piersi(jej) z moją koleżanką (nie, nie z Tobą Wik) z czego dosyć zaskakująco obie strony wydają się być mocno zadowolone.
umarłem
OdpowiedzUsuń