Co się okazuje, co się okazuje! Moja, jak to kawalerzy - odnoszę to słowo do raczej płci aniżeli stanu cywilnego - hej ho...tak, hej ho totalnie pozbawione sensu, ale jednocześnie nie wyrazu bo! się tyczy "mojej" o której nie skończyłem. Mojej "Frigidaire"...
Ona będąc jednocześnie nim, tj. czajnikiem, moja Frigidka tak jak to kawalerowie...rzy mihihhiśnie nazywają swoje auta na ten styl "Ewciami,Hondziami,......."eee...więcej rzeczywistych przykładów mi nie wpadło do głowy, no tam...cokolwiek,(ale dobrotliwie i przedziwnie bo nieegoistycznie zostawiam miejsce żebyście sobie sami w myślach wpisali przykłady i uczestniczyli nie wiem w jaki, ale ten sposób w moim życiu), tak czy inaczej wpadł mi pomysł by mój czajnik nazwać od jego nazwy właśnie Frigidka, w osobliwy sposób ujawniła swoje zamiłowanie do muzyki.
Po zagotowaniu się wody 2 razy odpukała mi tak odwewnętrznie w rytm bongosów z tracka Franka Strazzeri'ego - Cloudburst, który właśnie pogrywał w wacky głośnikach laptopsa.
Po prostu sytuacja fenomenalna!groteskowa,osobliwa, urocza! Jednocześnie w symboliczny sposób oddająca to, co się ze mną dzieje, ze mną podążającym w ślady Morrisa Howk'a z
"The Mohawks" (a oni to znani z kawałka "The Champ" który to jest...znany rym, znany rym tylko, że piosenka JaRzusiu)- którego sposób życia opisano jako "hermit-style life". Tak jest, sputelnikowiczowałem...ee..spustelnikowałem.
A czajnik to będzie mój Pan Wilson. Tylko z biedną, mało woźliwą, szorstką, nie wpadającą w ucho, nieprzyjacielską nazwą...
"W scenariszu napisano dialogi dla piłki, tak aby Tom Hanks czuł się swobodniej w scenach rozmowy z nią."
Napisze czajnikowi dialogi.
Kolejny przykład na zobrazowanie tego, co tu ze mną... - mój telefon spytał mnie dziś, czy włączyć drzemke po raz nasty, kiedy to jednocześnie wyświetlał godzinę 18 trzydzieści coś. To w połączeniu z odsłonięciem zasłon koło właśnie tej godziny z nastawieniem, że za oknem ciemna noc taka jak w moim pokoju przez ów zasłony, a po odsłonięciu okazuje się, że jest mega proper wiosna z zajączkami przebiegającymi zastokrotkowaciałą, intensywnie żywozieloną łąkę z uśmiechem na swoich zając twarzach kiedy to biegając zbierają stokrotki dla małych radosnych dzieci...które są gdzieś tam i czekają na bukiety, wianki od nich i jest sielsko...bardzo mnie dobija.
Poza tym, anglicy mają świetny sposób takich miłych, słownych dogryzek, jakie to my mamy w stylu "Ty....Ty chuju! HA HA HA...kolego Ty mój! :) kochany... :( ". Zazwyczaj zaczynają podmiotem "you"... tym takim "you, you...you!" z grubsza innym niż nasze, mocno przeciągniętymrozciągniętym, zastanawiającym się co za wiązke obrzydliwości z siebie wykrztusić lub też trwożnym, z obrzydzeniem, zmieszanym z małymi pierwiastkami zdziwienia i potępienia...mniej więcej takie coś. Później dopełniają słowami np. "brudny worku świństw".
Genialne.
I tak do cna angielskie kiedy połączone z ich akcentem.
czwartek, 2 kwietnia 2009
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz