a olrajt!...

Jest 17.03.
Jem śniadanie, z czego nie jestem kontent. Choć z samego śniadania owszem, z godziny niezbyt. Symetrycznie rozłożone na talerzu, sparowane po 2 kanapki przypominają mi o moim perfekcjonizmie. Choć wychodząc z kuchni nie dokręciłem do końca kranu z wodą, co gryzie się poniekąd z tym perfekcjonizmem, któremu zazwyczaj daję upust właśnie m.in. w takich sutuacjach + okazuje się, że nie szanuje wody a więc i świata.
Widać jakiś postęp pozytywnonegatywny wśród domowniczej społeczności. Pod prysznicem odnalazłem tym razem jedynie patyki. Kto je na sobie naniósł - kolejna zagadka. Ale kibelek wciąż zasikany naokoło, więc może to zbieg okoliczności, a może jedna i ta sama osoba nanosi to wszystko i sika tam gdzie nie trzeba. Wątpie bym to kiedyś wyjaśnił. Negatywnie jednak odbieram podkradanie moich papierowych ręczniczków. Generalnie z tego względu, że są moje, ja je nabyłem, ja za nie zapłaciłem i należą do mnie aka są moją własnością, która nadspodziewanie szybko się zużywa. I choć zwykłem podczas mycia naczyń po umyciu każdego jednego robić przerwe by wytrzeć w moje ręczniczki ręcę po czym ponownie je zmoczyć, co jest mocnym, nieuzasadnionym bezsensem z które co jakiś zdaję sobie sprawę, to wydaje mi się, że tak czy inaczej zużywają się zbyt szybko. Nie wystarczyło, że ostatnio dosyć ostentacyjnie podczas rozmowy z Panem Gej-nie gej-chuj wie upychałem rolkę białych ręczników jednorazowych w najgłębsze czeluście głębokiej na 40 cm szafki, obstawiając je jednocześnie butelką z olejem oraz słoikiem z moim ukochanym niegdyś, ratującym życie mnie głodnemu, sosiksowi. Wszystko to miało utworzyć wyraźny znak: 'no ale ej...to moje...nie rób...zostaw'. Chyba jednak nie pomogło, bo dziś znów z rolki ubyło. I sądzę, że to właśnie Pan gej nie aka. Tiagi jest temu winien.
Hindusi generalnie bardzo się rządzą, upieprzają wszystko dookoła, używają cudzych rzeczy a w ich pokojach śmierdzi. Choć to moje rzecz jasna subiektywne odczucia :)

Co do wyżej wspomnianego - wciąż nie jestem pewien co z nim. Wciąż zagaduje mnie o dziewczyny, przy czym robi to w mega kobiecy sposób"ejj Marcin, słuchaj wiesz..." takim kobiecy, miłym, melodyjnym, flirtującym głosem. Który mnie przeraża w kontekście tego człowieka. Ponad to pokazał mi ostatnio swoją wybrankę serca, któa czeka na niego w ojczystym kraju(wcześniej informując mnie, iż chyba myśli podobnie i odnalazł we mnei bratnią duszę :|). Nie umiem kłamać...bardzo. Mam nadzieję, że nie wyszło to na jaw po moich słowach odnośnie jego wybranki będących odpowiedzią na jego pytanie"co o niej sądzisz (w domyśle:ehehe, fajna dupa nie?). Odrzekłem: ee...wydaje sie bardzo miła. I...nosi okulary, lubię kiedy dziewczyna nosi okulary. Ale tak, zdaje się bardzo miła...a to bardzo ważne...według mnie.

Kijepsko.

I jeszcze to jego na odchodne zawsze dodawane a w odpowiedzi na moje "alright see you later"(a ja znów odpowiadam na jego pierwsze "narazie") - "a olrajt..!" takie..mega dziwne. Ale do cna osobliwe. Takie "a pewnie/a spoko ! man..." i se idzie hen.

Zaprosił też mnie do swojego kraju. Zapewnił o wszelkich komfortach. Bałbym się porwania.

W odpowiedzi liczył na moje zaprosiny.

Przeliczył się :) mihihi


Zadzwoniłem też dziś do mamy złożyć jej życzenia z okazji dnia matki.



Dziś jest dziwny dzień.