cudownież Walentynkowoż

I z racji tego odrobinę serdeczny akcent ( i to koniec chyba jednak nawiązań i akcentów).

Istnieje takich dwóch poruszających się wokół przestrzeni zielonej, wokół akademickiej i jednocześnie mojej i w niej samej zarazem, jeden sięga pochodzeniem Karaibów , drugi też gdzieś czarnych lądów ale pokoleniem 18tym z urodzenia jest londyńczykiem. Tychże dwoje ilekroć mnie widzą z względnie niewiadomych powodów, ale jak się szybko okazuje z wszechogarniającej ich, nieokiełznanej wręcz, wpadającej w poniekąd możliwie i tańczącej gdyby w okolicznościach wypadało ale nie wypada radości...choć to też nie wiem skąd ona, i układają swoje buźki w taki dziubek kaczuszkowaty mihihiśny,ślepo (choć no nie do końca bo ze mną w związku) poskrzekując jednocześnie swym dziwnym głosem przez dziwny akcent dziwne wyrazy, a w zasadzie wyraz jeden ale kilkurktonie w postaci "woćka, woćka". Dodajmy, że czynią to z pewnego rodzaju nieuzasadnioną nadzieją w oczach. Tak... a nadciągam wtedy właśnie ja...
I ta, względnie przecież normalna gdyby nie zwizualizowana przez moją dziwnawą wyobraźnię scenka, do cna perfidnie kojarzy mi się z dwojgiem malutkich wronich, czy też kawk..kawkowych (bo czarnych), bezbronnych pisklaków siedzących w swoim gnieździe bo i w rzeczywistości siedzieli w tej sytuacji na krzesełkach koło siebie (kolejna analogia: krzesełko - drzewa - gniazdo - szyszka) nawołujących swoją opiekunko-rodzicielke tj. w tej sytuacji mnie, bym nadleciał i nakarmił te dwie zgłodniałe młodociane, nieopierzone ptaszyny, bym wlał w ich gardziołka gaszący pragnieniogłód alkoholowy przememłany jak to trzeba i jest w zwyczaju przeze mnie pokarm. A wszystko to dlatego, że nie umieją zapamiętać, że "fetysz jest fetysz, alkohol jest alkohol". Wódka natomiast jest wódka, nie zaś żadna chora woćka cotowogólemaznaczyć. Zawsze jednak sprawia im radość kiedy ich dumnie poprawię a oni równie dumnie wypowiadają po mnie słowo w sposób prawidłowy, ale to ja jestem bardziej dumny bo jednak no pierwszy i przykład.

Szkoda, że nie trzepoczą sobie przy tym niby skrzydełkami :marzyciel: choć potrafię to sobie przepięknie wyobrazić.

Scenka mi się kojarzy jaRzusiu na sposób taki jak i Twoja nadchodząca na religii Święta Inkwizycja mi się kojarzy. Chciałbym ją kiedyś wyreżyserować.