niedziela, 4 października 2009

Masz tu kaduceus, chwyć! (bez Rządź!) Mąć nim wodę, mąć!

Mamy tu tak mi się zdaje do czynienia z inwersją czasową, która to wypływając z mojego lenistwa wprowadzić mogła pierwiastki zamętu, dezinformacji i błędu.W ich pułapkę wpadł Slajmiusz zmuszając mnie tym samym chcąc nie chcąc, ażebym to wreszcie przysiadł i nakreślił moją obecną sytuację emigracyjną.

Już poprzedni, a nawet ten jeszcze wcześniejszy post odrobinę wyjaśniają w jakim to ghettocrime położeniu się znalazłem. Sprzyja temu jak najbardziej nazwa ulicy, mocno nasuwająca mi na myśl brooklyńsko-harlemowo-queensowe nazwy ulic, często padające w raps trackach, albo przynajmniej w Brand Nubianowym - Straight off da head, który to już cytowałem.

Mój uroczy choć odrobinę surowy dom, jest więc moim pierwszym prawdziwszym od drewnianego i nie zapominajmy cuchnącego baraku domem wygnańca z wyboru. Z dość nowoczesną, choć wadliwą łazienką do czego zapewne przyczynia się fakt, że jakimikolwiek awariami, a idąc tym śladem pewnie i całym montażem wod-kan zajmują się pakistańczycy. Bo u nich wszystko zostaje w rodzinie i z tego powodu hydraulik jest pakistańczykiem, firma pośrednicząca w wynajmie domu zatrudnia samych pakistańczyków, naturalną koleją rzeczy będzie więc fakt, że właścicielem jest nie kto inny jak pakistańczyk, taaaak samo jak jego sąsiad jest i sąsiada sąsiad ii mojego sąsiada sąsiad(bo właściciel jest moim sąsiadem ale to nie zmienia faktu,że) hydraulika sąsiad i pewnie jego inny hydraulik też. Wczoraj w drodze do domu wyśmiewały mnie również nie wiem z jakiego powodu :( pakistańskie, małe, pseudourocze z daleka bo to dzieci ale jak zauważy się, że pakistańskie to już nie, pakistańskie dziewczynki. Natomiast Anglia faktycznie jest mocno osadzona w tradycjonalizmie, który choć widoczny, oczywiście silnie miesza się z nowoczesnością i takowym podejściem do życia. Niemniej jednak, w nastowieczny sposób w większości jak nie we wszystkich domach, z łazienki poprowadzona jest rura do rynny, która to odprowadza zużytą wode wprost na angielską ulice. Czyż nie przypomina to ucywilizowanej wersji wylewania pomyj wiadrami z okien?

Mimo to budynek jest nawet możliwy. Możliwie fresh jest wręcz. Wygląda na niedawno wyremontowany, z umeblowaniem końca lat 90tych, co jest miłą odmianą wśród większości wynajmowanych (dla studentów,biedaków rzecz jasna) house'ów, zazwyczaj mocno osadzonych swoim wystrojem wnętrza w latach 80tych. Co jest modnym oldskulem, ale raczej niezbyt przyjemnym i pożądanym.

Sprawa reszty mieszkańców tego miejsca, innych niż moja skromna, biała osoba zamieszkująca najmniejszy pokoik narażona tym samym na największą dyskryminacje wygląda następująco - jest tej wesołej gromadki trójka reprezentująca grupę etniczną afroamerykanin. "Taaaak jest..." chciałoby się zacytować osobliwego emigranta zamieszkującego Stany Zjednoczone almighty, który to dawał mnie i kilku innym kawalerom i nie tylko, wiele radości w tym roku poprzez jutjub. Pomimo poważnej rady znajomego "tylko nie mieszkaj z murzynami, oni pachną inaczej i najgorzej się z nimi mieszka" z czym częściowo się zgadzam (pierwsza część), pomieszkuję właśnie z nimi, tak jak się na to zapowiadało. Paweł i Gaweł zostali już uprzednio scharakteryzowani przeze mnie pod względem swojej wrażliwości na muzyke. Są true, są ziomsami. Niewiele trzeba dodawać. Jeden z nich ma 3 tatuaże: ze swoimi inicjałami, imieniem mamy oraz wujka. Także no jokes z nim. Choć przecząco w stosunku do swojego zewnętrznego wizerunku, jest bardzo miłym młodzieńcem i przybijamy razem true żółwiki, aiighhtujemy, cool'ujemy i te inne bro. Drugi nie dał się przekupić komplementami typu "ej, kibicujesz Chelsea, spoko, słyszałem o nich", "fajne buty". Trzyma dystans i jest mniej koleżeński. Nie pożycza hantli tak jak Gaweł. I to on agresywnie nuci rapsy. To również on opuścił kiedyś łazienke z włączonym prysznicem, skłaniając mnie do dziwnych podejrzeń o jego upodobania naturystyczne. Po zgłębieniu sprawy, tj. wejściu do łazienki która okazała się pusta, w oczy rzucał się nie wyłączony prysznic. Raczej schematycznie pomyślałem, iż jest ignorantem co ma wyjebane, nie pozuje na takiego jak ja, jest true i ma wyjebane naprawdę - nie będzie tu kuureewa zakręcał wody. Okazało się, że prysznica nie da się wyłączyć i w chwili gdy właśnie to sobie uświadamiałem, zjawił się Paweł. Z przestraszoną, zmieszaną miną dziecka (czarnego ma się rozumieć) oznajmił "ej, no właśnie nie da się tego wyłączyć". Także Paweł, jednak poniekąd czujący się częścią wspólnoty, która zapłaci za wode rachunek w przyszłym miesiącu, przyszedł i ukorzył się, przyznając, że nie potrafi wyłączyć prysznica aka zepsuł go, zresztą pewnie niechcąco czemu się w ogóle nie dziwie (sam chyba popsułem odkurzacz, zwyczajnie odkurzając pokój). I przez ten piękny gest z jego strony prawie zapomniałem, że jest true i ma trochę wyjebane albo się spłoszył i zostawił rozpieprzony prysznic żeby się beztrosko, hipnotycznie lał do momentu aż...nie wiem jakiego momentu, aż chyba ja, syn hydraulika zstąpie się zjawie i załatwie wszystko po męsku.

Taki to właśnie Paweł.

Pozostaje jeszcze młoda dama, która uczęszcza razem ze mną na studia, ściślej - kształci się na tym samym kierunku. To typowa diva (co nie jest wcale takie negatywne, raczej osobliwe), przed którą można poczuć respekt kiedy się na kogoś pogniewa. Wtedy otwarcie jest miła a trochę klnie jedynie za plecami i jest to skierowane do świata, na pewno nie do danej osoby. Jeżeli natomiast sprawa tyczy się bardziej bizniss'owego stuffu, wykrzykuje radośnie "I know my fucking rights, I'm a law student, I'll smash your face you fuck, you and your pakistani family can't do me shit, bring them all, you ain't doin me shit, I know my rights", tak jak to ostatnio kiedy doszło do małego nieporozumienia w wielobranżowym sklepie prowadzonym przez oczywiście pakistańczyka. Taka to nasza perełka, trzymająca piecze nad porządkiem i w ogóle jak to kobieta w domu. Kiedy jej nie ma, tak jak dziś w weekend, poza tym, że boje się poruszać po mieszkaniu ze względu na Pawła, Gawła i tego co siedzi w ich tych główkach ghetto, czuje się naprawdę świetnie.




Po 50p ozdobniki na ściane z lat 85 i 90 (których za cholere nie mogłem przeczytać, mają tylko fajne okładki), ażeby to funky (choć nie wiem czy to odpowiednie słowo)
wisiały mi na surowych ścianach, zdobiły, weseliły, urozmaicały oraz nad turntable'ami natchnęły niby rzecz jasna od czasu do czasu.
(Na okładce Superboya widnieją słowa "Big man on campus" - typowy ukłon w moją stronę, cały ja z zeszłego roku).



Pakistański hydraulik przyszedł na robote ze swoim dzieciakiem co tak bardzo przypominało mi małego mnie... i wszyscy wesoło w żartach zawsze twierdzili, że się szkole na następce i że dobry ze mnie pomocnik, na co mój ojciec za każdym razem przecząco kręcił głową. Nie dziwie mu się, pakistańskie dziecko przynajmniej lubiło nosić śrubokręty. Ja się ich brzydziłem.
Choć pewne instynkty w chwili kryzysu pozostały i szukałem głównego zaworu, żeby uratować nasz budżet w tym miesiącu przed apokaliptycznym, niekończącym się laniem wody z prysznica.




Niczym ułańska, lecz z tą różnicą, że pakistańska fantazja, któregoś z sąsiadów. Lub też podczas szukania małżonki/małżonka, hołdowali nie przeciwieństwu a podobieństwu. Ja wciąż się waham co lepsze.


Wóz duży pokój przed rozładunkiem, truly gościnny. Tu Wy wszyscy anonsujący mi swoją wizytę będziecie squattować tak jak ja ostatnio miałem przyjemność, w nieco gorszych warunkach.

Widok z okna zawszespoko. Wschody, zachody, słońca, księżyca, wszyyyystko.


Na koniec streszczenie pewnej obserwacji, jakiej się dopuściłem - pretensje mojej mamy tyczące się głośnego słuchania muzyki w pokoju tracą teraz absolutnie jakąkolwiek słuszność, są bezpodstawne, to oszczerstwakłamstwa i szczerze powinna posiedzieć tu w tym domu ze mną i moimi sąsiadami jeden dzień. Słuchanie tak zvolume up'owanej muzyki, przy zamkniętych oknach i nie w aucie a w pojedynke, samotnie w pokoju tj. antywoźliwie - zwyczajnie traci sens. Alee nie wszystkim brak sensu przeszkadza, niee. Bo trzeaaa być true, a to ma sens. Word.

Straight down on Flatbush ave. Some of the streets in brooklyn'll make you laugh

"HHERE WE GO AGAIN UHH", czy też "SHIT!" i inne, gniewnie brzmiące słowa, które wydobywają się z czarnego, zachrypniętego, młodocianego i powtórzę gniewnego gardła sąsiada z pokoju obok, wpływają na moje silne przeświadczenie, że XXXXX Avenue (gdzie mieszkam) to naprawdę true crime ghetto style lifestyle część miasta i najbardziej taka true hyphap crime'owo ganksta mojego życia. Bardzo mocno rzutuje to na mnie w ten sposób, że chłopak z bloku mojego pokroju dostrzega w jak olbrzymim stopniu biedorapsy osiedlowe są osiedlowymi biedorapsami (i to wszystko co z nimi powiązane jest również biedo), mając możność obcowania z tak wykwintnymi pod względem bycia true to the game osobnikami jak ten ów wspomniany, grający rapy 24/h na piętrze domu, jak i ten grający rapy 24/h na parterze. Mam tu takich rapsowych Pawła i Gawła.



I już nie będę miał dość przebrzmiałego "you alright?". Od dziś będę miał dosyć "yo" i "aiight". I bycia true...

wtorek, 29 września 2009

As I come back like this ahhh



W zanadrzu posiadałem jeszcze mnóstwo innych, pasujących tytułów, które to podkreślałyby, a czemu nie - uroczysty w teorii bo w praktyce za grosz w ogóle nie moment powrotu w okolice, gdzie podstępnie grasuje, można by zacytować wręcz "lata w majtach" jak chłopcy, podstępny, zgryźliwy jak ja i niemiły plus115 numer. Większość z tychże uleciała mi jednak z głowy, poza kilkoma brzmiącymi następująco: Back to black; Still in the game but I'm switching the team; Powrotna Bossa Nova; Back the fuck up you better back the fuck up, The funk's my only issue,
I bet your mama miss you;
back/front, Front to the back, Backflip, Backspace, Backdad ... iiii inne, które naprawdę sobie upodobałem, lecz mając już ten pro dojrzały wiek od miesiąca usprawiedliwie nim moje wstydliwe luki w pamięci o których to wspomniałem już powyżej.

Na ten moment nie spotkało mnie zbyt wiele ciekawych jak to tu przecież zawsze hehe RACZYY historii, nie. Mój powrót był/jest/to powrót dość chłodny, bezeomocjonalny, w ostateczności określenie go słowami "z mieszanymi uczuciami" lub też schludniej, czy przejrzyściej w moim odczuciu, ale niepoprawnie wpasowując go w zdanie "miałem mieszane uczucia" również wchodzi w spektrum pasujących określeń.

I choć mój pro squatting tak popularny w tymże kraju i wśród rodaków w tymże kraju o ile mnie dojrzała pamięć nie myli, stoi na tak wysokim, wyrafinowanym w gruncie rzeczy pro poziomie, że squatuje w zamieszkałym domu, to jestem zmuszony odnaleźć uczciwie lokumuczciwe lokum(zamieszkałe przez uczciwych ludzi, co kłóci się z perspektywicznymi lokatorami grupy etniczej - afroamerykanin, w liczbie 3).

Jako totalnie nie-bonusowe-bonusy, spontanicznie i bez przemyślenia do którego się nie kwapie, postanowiłem dodać dwa szkice zeszłorocznych postów, które nie ujrzały światła dziennego zapewne z powodu tak późnej pory, że wypadało zjeść obiad po tym jak wstałem w środku nocy. Do których to nawyków mam przyjemność powracać... Choć ten rok nie oznacza, lub też właśnie oznacza totalnie innego Supersumaczemunie? Niewyraźnego, zmęczonego iii na początku swej wędrówki, flapjackowo to ujmując "przygody! mwahahwhhaheaaahaha".







Zmieniłem zdanie.


Nie będzie bonusów.
A post jest ciut wyautdejtowany z racji braku stałego dostępu do internetu i sporych, szybkich, miło łechtających moje samopoczucie zmian, które jednocześnie wychwalają jednak gdzieś tam w głębinach ukrytą zaradność. Wypada więc oczekiwać kolejnych wpisów, Supersumczemunienieinaczej!










Miejsce squattingu pro powyżej.

środa, 3 czerwca 2009

Remanent ogólnie

Typowa raczeyy bezemocjonalna notka informacyjna:

Remanent - choć nie wiem czy to dobre słowo, nawet chciałem je skombinować z życiem, ażeby powstał remanent życiowy - tu na wyspiewanglii... ale to złe słówko zdaje się być, wszakże w jaki sposób podciągnąć zabiegi inwentaryzacyjne: zbadanie faktycznej ilości towarów posiadanych przez przedsiębiorstwo, a następnie uzgodnienie tego stanu z ilością wynikającą z odpowiednich dokumentów takich jak faktury etc., pod metaforę życia? Prędzej można to powiązać z moim pakunkiem dorobku wygnańca w kilka pudeł i przeprowadzką, a więc do pewnego stopnia faktycznym remanentem z pominięciem faktur.


Do tego jestem tymczasowo bezdomny na tą chwilę, ale! niektórzy są bezrobotni i kuzyni przywożą im herbatkę kenijską. W gruncie rzeczy nie przejmuję się niczym zawsze spoko.

Także tutaj wakacyjny remanent niby mimo wszystko odczytuj jak chcesz, najlepiej powierzchownie, że to ładnie brzmiące, estetyczne słowo...wakacyjne na wakacje.
Natomiast farewell dziwni przerysowani ludzie bardziej ode mnie, farewell dziwne sytuacyjki, farewell dziwny zasikany kibeluu, farewell śmierdzący w rogu kupą pokoiczku, farewell borsuku (i przepraszam Cię najmocniej za wszystko), farewell całe to chore, przenajosobliwsze miejsce, które z plotek ma się przeistoczyć w ośrodek spokojnej starości (rzecz jasna o Xkrotnie lepszym standardzie). Mam nadzieję, że starcom będzie tu śmiesznie jak i mnie było. Przebrzydle oklepanie mówiąc - wyczekujcie kolejnej serii dziwnych "przygód" totalnie nie przygodnych, ale tak się mówi, waszego ulubionego (prawda?:() Supersumczemunie? bohatera .





A ja powracam na dzielnie elo.









Jeszcze na koniec irracjonalny bonus zdjęciowy (na który właśnie się natknąłem facebook'owo):


Można podciągnąć pod modne "dla wszystkich hejterów kurwaa" - (skwitowane z mojej strony innym zadziornym, nastolatkowoinietylko niby cwanym "pfff"), albo zwyczajnie zawiesić oko czy cokolwiek...

czwartek, 14 maja 2009

Nie wyyyj...de

Cały czas czuje polegające gdzieś w moim mikroskopijnym żołądeczku wielkości piąstki i to zapewne małego dzieciaksa (który swoją drogą daje ciotkom przepiękny pretekst do użalania się nad moją chudością, kiedy ja jestem tylko szczupły-ektomorfik jak to trener Patryk P. mi wyłożył) resztki wczorajszego omleta/tu (dobre słowo zapytanie do Miodzisława) w finezyjny sposób polanoposypanego pseudo sosem w postaci pokrojonych korniszonów. Że to niby nie sam suchy omlet był, taka iluzja dla umysłu. Ale trochę nie dałem się oszukać, a mój żołądek chyba się ciut zniesmaczył tym faktem i próbą dokonania podstępnego aktu. Myślę, że to również wina nierozsądnego szaaaaleństwa jakie wczoraj sobie zafundowałem. Mówiąc w stylu mamy kiedy się przewrócisz "no i czego się przewracasz do cholery?", nie wiem co mi strzeliło do głowy do cholery żeby zjeść 4, a naciągając 5 posiłków wczorajszego dnia.

Poza tym, przy końcu roku każdy wymięka i ma wszystko w dupie. Nikogo nie stać na bardziej absurdalny czyn. Choć ktoś nie wycofuje się z obsikiwania kibela( i w pewnej chwili naprawdę stwierdziłem, że to mogę być ja), to "idzie" się przyzwyczaić ...eee zaś? (nie rozumiem ciągle "zaś" ludzie z zachodu). Tylko najbardziej gówniane głowy z campusowego personelu na koniec uraczyły zapewne najbardziej świadomie i dotkliwie mnie, próbą ewakuacyjną budynku. Znowu moją pierwszą reakcją był do cna okropnie spanikowany okrzyk trochę w stylu niespodziewanej i totalnie znikąd dziwnoty głosowej Korka, którą trudno oddać w słowach, więc można sobie wyobrazić jak jest dziwna. Generalizując, obrazuje ów okrzyk powtórzona wielokrotnie litera "a" zdelay'ophasingowana czy też podobnie jakoś. No bardzo dziwna. Do tego zwinąłem się w kłębek i chwyciłem dziwnie głowę. Taki widok jak kopiący kopie kopanego. Ja jestem ten kopany kłębek. Ale jestem dumny z mojego genialnego tłumika skleconego z papieru toaletowego do tego pierdolonego czerwonego, alarmowego głośniczka. Papier toealetowy jest wszechstronnie bardziej przydatny niż szwajcarski scyzoryk. Druga dumna sprawa - rozważałem możliwość pozostania w pokoju, bo w razie co można skoczyć oknem, a w między czasie ładnie ubrałem skarpetki, spodnie, bluze i ładnie powoli wydreptałem przed ładnie DOMniby ładnie, jak bohater, ostatni, jak kapitan statku, jak nonkonformista, najlepiej po prostu z klasą, ostatni wyszedłem.

Do kuriozalnych kaczek, doliczam dziś kuriozalnego z komedii człowieka. Przed paroma chwilami przepięknie rozładował napięcie w ten sam sposób jak to robią kaczki, kiedy przeszedł za moim oknem. On jest mega swoisty, grubszy, do cna pocieszny i zawsze nosi okulary przeciwsłoneczne a la Edgar Davids z pomarańczowymi szkłami. On nosi je czy słońce, czy deszcz, dzień czy noc. Wiem, że coś z nim nie tak, ale napięcie rozładowuje przejściem za oknem pierwsza klasa profesjonalnie-filmowo.

Gej co sam widziałem, wyprowadził się (w sensie to widziałem), więc koniec z "a olrajt", czułymi powitaniami etc. W sumie, jak na soulmate'a za jakiego mnie uważał, to pożegnał mnie z dupy. I zamiast ze mną zamieszkać, zamieszkał ze swoim innym kolegą. Kto mnie będzie teraz codziennie podpytywał czy znalazłem sobie, chyba przez noc na śpiąco dziewczyne? Kto zalotnie zaczepiąjąc mnie w dziewczęcy sposób na korytarzu uczelni pobiegnie przed siebie powtórnie zalotnie się za mną w dziewczęcy sposób odwracając ryzykując wpadnięcie w coś przed sobą? Borsuków też nie ma, ale tak jak podejrzewałem - nocne skrobanie w ścianie ustało kiedy Tiagi opuścił lokal. Wiedziałem, że to on skrobie, wiedziałem to! Pozostaje nierozwiązana kwestia... po co on to ściany poskrobywał?

Jednakże dziś patrze krytycznie na praktycznie wszystko i cwano w myślach mówiłem do każdego "bueee nienawidze Cię buee", ale moja prawdziwa natura ujawniała się, kiedy przyszło zamienić z kimś słówko i Supersumczemunie? czyli ja! był miły... albo więc jestem fałszywy, albo naturalnie miły z urodzenia-wychowania, predestynacja w odniesieniu do charakteru czycokolwiek.

Na koniec nasz klient nasz Pan totalnie z dupy random pack zdjęciowy wedle sugestii, zażalenia, domagania się Bettiny:



Generalnie tam gangstera wchodziła do klatki a w tle Ludacris leciał...no i z wajbem popłynąłem ghetto ujęcie chcąc uchwycić. Nie wyszło. Breezery babskie obciach zabiły ghetto.


W sumie nikt nie wie jak to tu wygląda. No to miasto tak wygląda. Dokładnie to co tu - nie.


Mogę miche budyniu zrobić każdemu bo umiem, a z 0,5l mleka nie potrafie i tak sforsować sam.



To przecież 3 pierwsze litery mojego imienia! Na dodatek funky czcionka - na pewno nie z dafont.com


Nie widziałem bardziej odrzucającej tandety wyprodukowanej zapewne w takich samych warunkach jak jeansy w indiach produkuja wyzyskiwani w kuckach czy...no taka smutna scenka każdy pewnie widział :( zdjęcie nie oddaje wyblakłego, prosto z fabryki opakowania oraz najniższej jakości tekturki takiej jak środek rolki papieru toaletowego, lub też gorszej.



Ahahah...ej gruby znowu przeszedł w okularach :( jaki fajny...

piątek, 8 maja 2009

2 lata w 91

Oberwało mi się ostatnio obiektywnie wątpliwym komplementem - subiektywnie miłym, jak najbardziej trafiającym w moje gusta, który brzmiał: "ej jesteś taaaak przerysowany". I choć myślałem, że to wina najbardziej chorych kreskówek z cartoon network, przy czym dziękuję Bogu za nie, to jednak myliłem się. Podejrzewam, a nawet podejrzewam, że mogę być tego pewien! że to wina wyborów do sejmu roku 1991, które na pewno rodzinnie oglądałem, lecz tego, racjonalnym jest to zresztą - nie pamiętam:



Nie wiem jaką fachową ma to nazwę i ubolewam nad tym bo chętnie bym się nią posłużył, lecz zwyczajnie najpierw w tym wypadku postawiłem tezę, a później szukałem argumentów by ją poprzeć. Drogą dedukcji (pierwszą z dwóch do jakich się tu posunę), z racji tej, że w roku 1991 mój wiek równał się = 2 lata, sprawdziłem w internecie na jak intensywnym poziomie rozwoju znajduje się dwulatek. Troszkę się zawiodłem bo pierwsze i jak na początku mi się zdawało jedyne odniesienie do rozwoju brzmiało:

ROZWÓJ FIZYCZNY

Prawidłowo rozwijający się dwulatek tryska energią i nie potrafi nawet chwili siedzieć
nieruchomo. Jego skoki i tańce świadczą o znakomitej koordynacji ruchowej.


Swoją drogą dobrze, że nie mam już dwóch lat bo nie tryskam energią, potrafię cały dzień siedzieć nieruchomo albo spać, nie tańcze, skacze sporadycznie, kiepsko z moją koorydnacją ruchową bo miałem problemy z 'W anatomii błędnik (łac. labyrinthus) to część ucha wewnętrznego, odpowiedzialna za zmysł słuchu i równowagi' (?)


Jednakże, drogą dedukcji nr 2, wywnioskowałem, że dwulatek nie może nagle intelektualnie spauzować. I faktycznie! Scroll down:

ROZWÓJ INTELEKTUALNY

Twoja pociecha z lubością słucha długich i skomplikowanych opowieści i bajek.

(W telewizji wybory do sejmu 91!)

ROZWÓJ SPOŁECZNY

Choć maluch bardzo chętnie bawi się w udawanie dorosłego, jego uwaga nie skupia się
już wyłącznie na świecie rodziców.

(Skupia się na w telewizji wybory do sejmu 91!)

Także, bycie sobą zawdzięczam dorastaniu z twarzą w telewizorze bo taki zawsze byłem i przeokropnienajbardziejprzechorym czasom początku lat 90tych.

Natomiast by odbić od nieprzychylnie odbieranych przez GŁÓWNIE JARZUSIA dywagacji na swój temat samolubnym, trochę o tym jak to tu. Miałem ostatnio przyjemność skonfrontować swoją wiedzę historyczną, bardzo skromną zresztą, szczątkową po czasach liceum choć biernym fanem historii jestem, z moją koleżanką pochodzenia pakistańskiego, ale jak to wszystkie tu z X pokolenia potomek anglosasa z krwi i kości. Tejże młodej, a swoją drogą pogodnej i uroczej damie, która zapędza Józka żeby malował jej tanio ściany w domu bo maluje ściany tanio w domu bo jest z Polski, tej co docenia wszystkich brody mówiąc im "dobra broda", która za każdym razem kiedy mnie widzi przypomina mi tabula rasa, że Józek z Polski tanio maluje ściany w domu i jest z Polski i ma na imię Józek, nie innej, trafiła się okazja by wybrać się na wycieczkę do Oświęcimia. Zawiązała się więc rozmowa na temat II wojny światowej odnośnie Auschwitz:

- jest tam grób Hitlera?
- nie
- a dom w którym się zabił?
- nie

Plus, byłem świadkiem do cna lata 70-80-komedia-Bareja sceny. Idąc chodnikiem po akademiku i to nie moim własnym, bliskim natury, lecz położonym w centralnej części pobliskiego, niedużego, ale miasta, podczas niewinnego dialogu ze znajomymi zastąpiła mi drogę kaczka. Wyszła z jednego krzaka znikąd, zatrzymała czasruch - moment refleksji - kuriozalna scenka - chwila rozładowania napięć w filmie - po scence zmiana kadru i wątku - przecięła chodnik, i zniknęła w podejrzanie ustawionych krzakach po drugiej stronie. Padły więc komentarze "ta kaczka mie tu...no ja jebie, rozjebuje" i każdy podejrzliwie ominął szerokim łukiem krzaki. Po czym za kilkanaście metrów nastąpiło ponowne zatrzymanie generalnie wszystkiego, prócz! samych kaczek, tym razem trzech czy też dwóch, czyniących to samo ale w odwrotny sposób i w grupie, plus w ciut innym miejscu.

I to było bardzo przedziwne i filmowe. A one takie spokojne i pewnie brnące do swojego celu. Taka postawa w życiu do pewnego stopnia mi imponuje, chętnie do pewnego stopnia bym się jej poddał, ale nie jest w moim typie więc zapewne...no nic z tym.







Że też nie wpadłem na pomysł, żeby je opluć.

Mowa o pluciu, lekko napieprzony pogoniłem podwójnie borsuka. Raz w grupke anglików i im śmiesznie w nogę...w sumie jednemu wbiegł. Mieli do mnie pretensje. Drugi raz po prostu tak. Krzycząc "kuurwaa, borsuku", totalnie elożal bo napieprzony. I zrobiło mi się za chwilę bardzo smutno. Z jakiej racji go pogoniłem? Czy miałem prawo, bo chęć na pewno, ale skąd ta chęć? Sądzę, że wygrzebała się gdzieś tam z genetyki czy czegoś pierwotnych myśli tak jak to co jakiś czas, identycznie jak przodkowie podbijali nieznane lądy i tak samo, pewnie mocno wrąbani wyganiali zupełnie bezpodstawnie i bezsensu lokalnych mieszkańców. Choć lokalni mieszkańcy mogli zdawać się im bezsensu. Ja jednak jestem lepszy, bo szybko dopadły mnie słuszne wyrzuty sumienia. Jestem tak wrażliwy. A prowadząca ten cały wyborczy stuff w tv to od x lat pracuje w samie u mnie na osiedlu, na miły Bóg to ona. Straciła pewnie prace w tvp po wpadkach kolegi!

sobota, 2 maja 2009

NaaaleEEśniKII z JAgo..DAMI!na majówkę...

Nadchodzi, a może też nachodzi mnie nieproszenie coraz to więcej momentów wysuwających na pierwszy plan potrzebę narzuconej manifestacji uzyskiwania samodzielności. Szczególnie w zakresie "gotuj sam". Niestety nie z Michałem Okrasą, Maciejem Kuroniem, Olivierem Jamie, Hitlerem ( http://www.youtube.com/watch?v=ZQhTQ7GjVAY :|), ani też z pomysłem. Raczej z kartką od mamy i co najwyżej murzynem sąsiadem, który schodzi do kuchni aby dalej pójść na łatwiznę i odgrzać coś kiepskiego w mikrofali. Ale to nie mój wzniosły styl chadzania zawsze trudnymi ścieżkami, gdzie po tym jak powiem "kurwa, prze ohydne" mówię też "ale moje!". Co nie wiem czy do końca dobrze o mnie samym świadczy. Bo trochę tak wyszło jednak, że ze mnie gówniana głowa, gówniana robota gówno.

No a generalnie tak nie jest i to ja wycieram przecież siusie z klapy i w ogóle...

Ponadto, debiutancko zrobiłem dziś naleśniki. Fajne, ładne, zdrowe, majowe hihi, żółte, co w tym wypadku oznacza zdrowe, a nie zawsze żółte oznacza zdrowe, ale tu tak. I wyszły znacznie lepiej niż pomidorówka. Wyszły naprawdę dobrze. Pomidorówka debiut za pierwszym razem nawet nie wyglądała jak pomidorówka. Nie przypominała jej pod żadnym względem. Ale nie przeszkodziło mi to w początkowym zdobyciu plus 5 do respektu obwieszczając wszystkim dookoła, że ją gotuje. Druga natomiast, wyglądała już jak pomidorówka. Nie smakowała jednak nadal jak pomidorówka. Za to dosyć sekretnie i irracjonalnie po przeleżeniu w lodówce jednego dnia...nabrała tego pomidorowopodobnego smaku. No i byłem nie ukrywajmy zwyczajnie i prosto kontent.


Zupa zakamuflowana dla zmylenia mojej własnej świadomości makaronem.



Dobry naleśnik 3 razy.

Wracając jednak do naleśników, moja mama nie mogłaby stać się osobą której imieniem można by nazwać serię kulinarnego programu "gotuj z Basią". Moja mama dając mi przepis, ogólnikowy i bardzo pro...czyli ogólnikowy, zakładający, że wiem to co ona, generalnie dała mi kiepski przepis. Stosując się do niego wyszło do dupy. Z pretensjami i żalem tłumaczyła mi później, że to tylko tak ten przepis...a to trzeba na oko, ona robi na oko, nie ma co się do przepisu stosować. Pytam się ja więc, po co mi przepis? I wskazówki w nim takie jak:

"musi osiągnąć gęstość gęstej śmietany"

zdają mi się odrobinę niejasne, nieoczywiste, nieczytelne i...nieprzydatne.
Kiedy dzwoniłem by na bieżąco radzić się podczas pichcenia, ojciec suchowato zasugerował, że za cenę rozmowy lepiej gdybym poszedł do restauracji, ale pamiętajmy, że ja wybieram tę "trudną drogę" zwieńczoną jednak przytłaczającym przeogromem satysfakcji. I taką drogę po Supersumowemuczemunie też polecam. A będąc jeszcze w kuchni stałem się podejrzanym nosicielem wirusa A H1N1 aka grypyświńskiej. Sąsiad kroczącyc łatwą, prostą drogą mikrofalówki spytał mnie jak tam spędziłem święta. Szczerze odpowiedziałem mu, że fajnie, ale przez tydzień byłem chory. I tu co naprawdę przedziwne, zareagował w totalnie sugestywny sposób milczeniem...krótkim które jednak wydawało się nienaturalnie długie, takie aaaa można zwariować bo ktoś w popłochu, podejrzeniu, przerażeniu i chęci "rzuć kamień w trędowatego" patrzy. A po tym ambiwalentnym milczeniu totalnie napastliwa i natychmiastowa reakcja - "ej ale jesteś zdrowy?".
Jak Boga kocham, wiem, że on myślał o świnskiej grypie. To było widać, biło od niego, uderzało po oczach, zastygł na chwilę w bezruchu bo to miał na myśli.

Natomiast zastanawiająco adekwatnie do godziny, duży borsuk o pewnych cechach kornika, który zazwyczaj pałaszuje w ścianie bądź też odwrotnie, jednak niezmiennie i co najważniejsze - pałaszuje w ścianie, totalnie gwałtownie, nagle, nieoczekiwanie przestał. Może dlatego, że chciałem go opluć. Mój ojciec dziarsko, bo siedzi w swoim domu x kilometrów stąd i nie w lesie nie tu, powiedział ostatnio w sposób jaki oddaje scenka, gdzie poklepuje mnie dobrotliwie po ramieniu w pół rozbawieniu i z lol żalem wymieszanym ze smutną bezradnością kręcąc głową: "synu, synu.... Ty debilcze :) on Cię...khyy, nie zje hehe".
Ale ooooo czego on mi nie naobiecywał! ...na przykład, że.... ... no sam nie wiem. Teraz zrobiło mi się przykro. Ale mówił, też... ....






Tak... w każdym bądź razie, skoro jest już tak rodzinnie, moja siostra obudziła mnie wczoraj brutalnie wyrywając z twardego snu o 10.00 rano mms'em. Jej córka pierwszy raz zrobiła siusiu do nocnika. Cała familia cieszyła się z tego..szczęścia i sytuacji, była wielka radość, euforia, święto, kopie zdjęcia jak mała siedzi na nocniczku w formie mms'owej, no szaleństwo grube.

To naprawdę popieprzona sprawa.


Podsumowując, nauczyłem się głośno i bez ogródek rozmawiać na temat dużych piersi(jej) z moją koleżanką (nie, nie z Tobą Wik) z czego dosyć zaskakująco obie strony wydają się być mocno zadowolone.